சோழர் காலத்தில் திறமையான அலுவலர்கள் இல்லாவிடத்தே பேரரசு நிர்வாகத்தை திறம்பட நடத்த இயலவில்லை; இதனால், அரசர்கள் அறிவார்ந்தவர்களைக் கௌரவித்தனர். பாண்டிய மன்னரான பெருவிரும்பானுள், புலமை இல்லாத ஒருவரைத் தண்டித்த நிகழ்வு, அப்போதைய சமூகத்தில் அறிவின் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. பல்லவர் காலத்தில் கற்றறிந்தோரைக் கொண்டும் அரசியல் சாசனங்களை வகுக்கும் பழக்கம் இருந்தது, இது அறிவுடையோர் இல்லாவிட்டால் ஆட்சி நலிந்துவிடும் என்ற எண்ணத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது.